Class 9 संस्कृत Chapter 7

Chapter 7 – उपायं चिन्तयेत् प्राज्ञस्तथापायं च चिन्तयेत्

अध्याय-परिचय

सप्तमः पाठः — उपायं चिन्तयेत् प्राज्ञस्तथापायं च चिन्तयेत् पञ्चतन्त्र की प्रसिद्ध कथा ‘मित्रभेद’ से सम्बन्धित है। इस पाठ में धर्मबुद्धि और पापबुद्धि नामक दो मित्रों की कथा प्रस्तुत की गई है। दोनों देशान्तर में जाकर धन अर्जित करते हैं, परन्तु पापबुद्धि की लोभपूर्ण और कपटपूर्ण योजना के कारण उनके बीच विवाद उत्पन्न हो जाता है।

कथा के माध्यम से यह शिक्षा मिलती है कि मनुष्य को किसी भी कार्य को करने से पहले उपाय के साथ-साथ उसके सम्भावित अपाय पर भी विचार करना चाहिए। विवेक, सत्य, दूरदर्शिता और उचित उपाय से कठिन परिस्थितियों का समाधान किया जा सकता है, जबकि छल-कपट और अविवेक अन्ततः विनाश का कारण बनते हैं।

Last updated: 01/09/2026 Complete Chapter Study Material

Quick Chapter Information

Class 9
Subject संस्कृत
Chapter 7
Difficulty Moderate

पाठः-7 — उपायं चिन्तयेत् प्राज्ञस्तथापायं च चिन्तयेत्

अभ्यासाद् जायते सिद्धिः

१. अधोलिखितप्रश्नानाम् उत्तराणि पूर्णवाक्येन लिखत —

प्रश्नः उत्तरम्
(क) नरस्य वृत्तं के जानन्ति? आदित्यः, चन्द्रः, अनिलः, अनलः, द्यौः, भूमिः, आपः, हृदयम्, यमः, अहः, रात्रिः, उभे सन्ध्ये च नरस्य वृत्तं जानन्ति।
(ख) धर्मबुद्धयः किं वीक्षन्ते? धर्मबुद्धयः परदारेषु मातृवत्, परद्रव्येषु लोष्ठवत्, सर्वभूतेषु आत्मवत् च वीक्षन्ते।
(ग) कस्य जन्मनः फलं व्यर्थम्? यः देशान्तरेषु बहुविधभाषावेषादि न जानाति, तस्य जन्मनः फलं व्यर्थम्।
(घ) पापबुद्धिः स्वपितरं किम् उक्तवान्? पापबुद्धिः स्वपितरम् उक्तवान् यत् भवान् शमीवृक्षस्य महाकोटरे प्रविशतु तथा च प्रातःकाले धर्मबुद्धिः चौरः इति वदतु।
(ङ) प्राज्ञः किं-किं चिन्तयेत्? प्राज्ञः उपायं चिन्तयेत्, तथैव अपायं च चिन्तयेत्।
(च) मानवः कदा विद्यां वित्तं शिल्पं च प्राप्नोति? मानवः देशाद् देशान्तरं हृष्टः व्रजति तदा विद्यां वित्तं शिल्पं च प्राप्नोति।
(छ) पापबुद्धिः किं चिन्तयित्वा देशान्तरं प्रस्थितः? पापबुद्धिः धर्मबुद्धिं स्वीकृत्य अन्यदेशं गत्वा तस्य आश्रयणेन धनं सम्पादयित्वा अनन्तरं धर्मबुद्धिमपि वञ्चयित्वा सुखी भवामि इति चिन्तयित्वा देशान्तरं प्रस्थितः।

२. अधोलिखितवाक्येषु स्थूलाक्षरपदानि आश्रित्य प्रश्ननिर्माणं कुरुत —

दत्तवाक्यम् प्रश्नवाक्यम्
एनम् अपि वञ्चयित्वा सुखी भवामि। कम् अपि वञ्चयित्वा सुखी भवामि?
सर्वं धनं स्वीकृत्य स्वग्रामं गच्छावः। कुत्र गच्छावः?
निशीथे अटव्यां गत्वा तत् सर्वं वित्तम् आनीतवान्। कदा अटव्यां गत्वा तत् सर्वं वित्तम् आनीतवान्?
तत् आकर्ण्य सर्वे ते जनाः विस्मयोत्फुल्ललोचनाः सञ्जाताः। तत् आकर्ण्य सर्वे ते जनाः कीदृशाः सञ्जाताः?
अहम् एतत् शमीकोटरं वह्निना प्रज्वालयामि। केन एतत् शमीकोटरं प्रज्वालयामि?

३. अधोलिखितानि वाक्यानि कः कं प्रति कथयति इति लिखत —

वाक्यम् कः? कं प्रति?
वत्स! द्रुतं वद येन तद् द्रव्यं स्थिरं तिष्ठेत्। पिता पापबुद्धेः पापबुद्धिं प्रति
प्रातःकाले युवामस्माभिः सह तत्र वनप्रदेशं गच्छतम्। धर्माधिकारी धर्मबुद्धिं पापबुद्धिं च प्रति
त्वया हृतम् एतद्धनं, नान्येन। पापबुद्धिः धर्मबुद्धिं प्रति
भोः दुरात्मन्! मा मैवं वद। धर्मबुद्धिः पापबुद्धिं प्रति
एतत् सर्वमपि पापबुद्धेः चेष्टितम्। पापबुद्धेः पिता सर्वान् जनान् प्रति

४. उदाहरणानुसारं भूतकालिकवाक्यानि वर्तमानकालिकवाक्येषु परिवर्तयत —

भूतकालिकवाक्यम् वर्तमानकालिकवाक्यम्
उदाहरणम् — भवानपि मया सहैव प्रभूतं धनं प्राप्तवान्। भवानपि मया सहैव प्रभूतं धनं प्राप्नोति।
राजपुरुषाः पापबुद्धिं दण्डितवन्तः। राजपुरुषाः पापबुद्धिं दण्डयन्ति।
पापबुद्धिः अत्यधिकं धनं सम्पादितवान्। पापबुद्धिः अत्यधिकं धनं सम्पादयति।
पापबुद्धिः वनदेवतायाः समीपम् आगतवान्। पापबुद्धिः वनदेवतायाः समीपम् आगच्छति।
अत्रान्तरे पापबुद्धिः शिरस्ताडयन् उक्तवान्। अत्रान्तरे पापबुद्धिः शिरस्ताडयन् वदति।
सर्वे जनाः धर्मबुद्धिं प्रशंसितवन्तः। सर्वे जनाः धर्मबुद्धिं प्रशंसन्ति।

५. श्लोकानां भावार्थान् विचिन्त्य कोष्ठकात् समुचितपदैः रिक्तस्थानानि पूरयत —

भागः पूर्ण वाक्यम्
(क) सूर्यः चन्द्रः पवनः अग्निः आकाशः भूमिः जलं हृदयं यमः। दिवसः रात्रिः प्रभातं सायं च मनुष्याणां सर्वविधं व्यवहारं जानन्ति। अतः वयं सर्वदा उत्तमं व्यवहारं कुर्मः।
(ख) यः अन्यदेशेषु न अटति, विविधदेशानां संस्कृतीः भाषाः च न जानाति, पृथिवीपृष्ठे तस्य जन्म व्यर्थं भाति।
(ग) सज्जनाः सर्वासु नारीषु मातरः इव, अन्येषां द्रव्येषु मृत्पिण्डम् इव, सर्वेषु प्राणिषु च स्वयम् इव चिन्तयन्ति।
(घ) बुद्धिमान् मनुष्यः कार्यसाधनस्य मार्गान् समस्यादूरीकरणस्य कौशलानि च जानीयात्।

६. उदाहरणं दृष्ट्वा अधोलिखितानां पदानां विग्रहं मेलनं वा कुरुत —

समस्तपदम् विग्रहवाक्यम्
अर्थोपार्जनम् अर्थस्य उपार्जनम्
गुरुजनाज्ञया गुरुजनानाम् आज्ञया
वनदेवता वनस्य देवता
धनाभावात् धनस्य अभावात्
बुद्धिप्रभावेण बुद्धेः प्रभावेण
धरणीपीठे धरण्याः पीठे
राजकुले राज्ञः कुलम्

७. अधोलिखितानि वाक्यानि कथाक्रमानुसारं पुनः लिखत —

  1. (घ) कस्मिंश्चिद्देशे धर्मबुद्धिः पापबुद्धिश्च द्वे मित्रे प्रतिवसतः स्म।
  2. (ख) ततस्तौ गुरुजनानाम् अनुमतिं प्राप्य शुभेऽहनि देशान्तरं प्रस्थितौ।
  3. (ङ) यथा द्वाभ्यां चिन्तितं तथैव भूमिं खनित्वा तत्रैव धनं निक्षिप्य स्वगृहं गतवन्तौ।
  4. (ग) द्वावपि गत्वा तत्स्थानं यावत् खनतः तावद् रिक्तं भाण्डं दृष्टवन्तौ।
  5. (क) भवान् यदि मदुक्तप्रकारेण वदति तर्हि तद्धनं मयि स्थिरं तिष्ठति।
  6. (च) राजपुरुषाः पापबुद्धिं दण्डितवन्तः।

कथाक्रमः — (घ) → (ख) → (ङ) → (ग) → (क) → (च)

Related Resources